ovsharli

نقش سازمان ملل متحد و سازمان امنيت وهمكاري اروپا در مناقشه قره باغ

ovsharli — Fri, 24 Apr 2009 09:28:18 GMT

^{نقش سازمان ملل متحد و سازمان امنيت وهمكاري اروپا در مناقشه قره باغ}

جعفر افشارنیا (کارشناس ارشد حقوق بین الملل)

مقدمه

قره باغ ولايتي تاريخي در جمهوري آذربايجان در همسايگي شمال غرب ايران در شمال رود ارس مي باشد. قلمرو قره باغ از كوه‌هاي قفقاز صغير آغاز و تا اراضي واقع در بين رودهاي ارس و كر امتداد دارد .اراضي اين ولايت تا قبل از مناقشه قره باغ (كه در سال 1988 پيش از فروپاشي شوروي آغاز و در سال 1993-1994 به اوج خود رسيد)، تحت نام «داغليق قره باغ مختار ولايتي» (ولايت خود مختار قره باغ كوهستاني) در تركيب جمهوري آذربايجان قرار داشت. استان خودمختار قره باغ كوهستاني را در رسانه‌هاي گروهي جهان به نام «ناگورنو قره باغ» مي‌شناسند كه در زبان روسي ناگورنو به معناي كوهستاني است و در زبان آذربايجان، به اين استان داغليق قره باغ مي‌گويند، كه همان معناي قره باغ كوهستاني را دارد.[1]

از سال 1994 كه با نظارت گروه مينسك سازمان امنيت و همكاري اروپا در اين منطقه آتش‌بس اعلام شده است، منطقه در اشغال ارامنه قره باغ است كه در آن جمهوري خود خوانده قره باغ كوهستاني اعلام و آقاي آردكادي قوكاسيان به عنوان رئيس جمهورخود خوانده آن مجدداً در دومين دوره انتخابات رياست جمهوري در تابستان 2002 به پيروزي رسيد. به غير از جمهوري ارمنستان هيچ كشور خارجي استقلال آن را به رسميت نشناخته است.

...

حق هويت و آذربايجان

ovsharli — Fri, 24 Apr 2009 09:16:18 GMT

حق هويت بمثابه حق بشري؛

حق هويت و آذربايجان

(بررسي حقوق ايران در دوره ي بعد از انقلاب 1357 )*

آرتا ساوالانلي[1]ائلدار سوجا[2]

تقديم به فريدون ابراهيمي حقوقدان و دادستان كل آذربايجان كه بدست رژيم ديكتاتور و نژادپرست پهلوي اعدام گرديد.

مقدمه:

ورود به دوران حقوق مدرن آغاز مصائب عظيمي براي ملت آذربايجان بود. اگرچه اولين متن مدون حقوقي برآمده از انقلاب بزرگ مشروطيت، اصولي مانند انجمن ايالتي و ولايتي را براي تداوم فدراليسم سنتي پيش بيني کرده بود اما اصول کافي را براي حمايت از زبان و فرهنگهاي گوناگون ايران تدارک نديده بود.

آذربايجان، پيش از دوران مشروطيت اگر چه از لحاظ حقوقي جزئي از پادشاهي قاجار محسوب مي شد اما بصورت دوفاکتو –عملا– از استقلال سياسي، اقتصادي و فرهنگي در برابر ايالت مرکزي برخوردار بود و هويت قومي تورکي در کنار هويت مذهبي شيعي دو ستون حيات اين ملت را تشکيل مي دادند.

با وقوع انقلاب مشروطيت که به دلايل اقتصادي، سياسي و تاريخي خاستگاه آن عمدتا آذربايجان و بويژه تبريز بود، اولين متن قانون اساسي با توشيح پادشاه قاجار به رشته تدوين درآمد و بدين ترتيب انقلابي که بر عليه استبداد و با اميد کسب آزاديهاي بيشتر به وقوع پيوسته بود، آرمانهاي خود را در اصول قانون اساسي متجلي کرد. حقوق زباني و قومي که به نظر انقلابيون آرمانگرا غير قابل مناقشه مي نمود در اصول قانون اساسي مشروطيت به سکوت برگزار شد.

با ظهور رضاخان بر بستري از ناکاميهاي انقلاب مشروطيت و زمينه هاي مساعد نظام بين الملل، دوره جديدي در حيات آذربايجان شروع شد. ايدئولوژي وي که توسط فرزندش نيز به شدت دنبال شد پان ايرانيسم مبتني بر فارس گرايي افراطي، برتري نژاد آريايي و احياي پادشاهي ايران باستان بود.

...

طرح گروه مینسک (پرنسیپ مادرید) یا سند جدایی همیشگی قاراباغ از آذربایجان!؟

ovsharli — Fri, 07 Nov 2008 16:17:48 GMT

طرح گروه مینسک (پرنسیپ مادرید) یا سند جدایی همیشگی قاراباغ از آذربایجان!؟

آراگون(يکشنبه) ۱۲ آبان ۱٣٨۷ - ۲ نوامبر ۲۰۰٨

این روزها اخبار بسیار نگران کننده ای در مورد مذاکرات قاراباغ منتشر می شود که هر تحلیل گر آگاه به مسائل جهانی را که غم آذربایجان دارد، به شدت می هراساند. متاسفانه آقای ماشاالله رزمی هم در مقاله «مطرح شدن جدی مساله قارا باغ» (1) با دفاع ضمنی از طرح گروه مینسک (پرنسیپ مادرید) که حیله کثیف غربیان و اسب تراوای ارمنی ها و روسهاست که با هدف کسب مشروعیت برای جدایی همیشگی قاراباغ از آذربایجان به پیش انداخته شده، موضع گیری بسیار نسنجیده ای کرده اند که مرا به شدت نگران کرده است که مبادا دولت آذربایجان و تصمیم گیرندگان آن هم، چنین نظرات خطرناکی داشته باشند و این چنین فریب غربیان را بخورند. بگذارید نگاهی به آنچه که در به اصطلاح طرح گروه مینسک یا پرنسیپ مادرید (خاک در مقابل صلح) مطرح شده بیاندازیم تا ببینیم که این طرح چقدر خطرناک است:

"خلاصه طرح بقرار زیر می باشد:

1) خروج ارتش ارمنستان از قاراباغ و استقرار نیروهای حافظ صلح سازمان ملل بجای آنها

2) بازگشت مهاجرین آذربایجانی به قاراباغ

3) بازکردن یک کریدور ارتباطی بین ارمنستان و قاراباغ (منطقه ارمنی نشین)

4) برگزاری رفراندوم برای تعیین استاتوی قاراباغ (بعد از ده یا پانزده سال)"

بیانیه مشترک قره باغ

ovsharli — Fri, 07 Nov 2008 16:00:12 GMT

بیانیه مشترک قره باغ

امضای بیانیه مشترک قره باغ با پادرمیانی کرملین

بیزیم سولدوز:رهبران دو جمهوری آذربایجان و ارمنستان امروز یک شنبه در روسیه با امضای بیانیه ای مشترک «حل صلح آمیز» مناقشه قره باغ «بر اساس ضمانت های لازم الاجرای بین المللی» را خواستار شدند.

در مراسم امضای این بیانیه که در خارج از مسکو با حضور دیمیتری مدودیف، رئیس جمهور روسیه، به عنوان میانجی صلح برگزار شد، روسای جمهور دو کشور برای «ادامه فعالیت در راه رسیدن به توافقی در زمینه مناقشه بر سر منطقه قره باغ» اعلام آمادگی کردند.

به گفته سخنگوی کرملین، الهام علیوف، رئیس جمهور آذربایجان، با همتای ارمنی خود، سرژ سرکیسیان، در مورد استان مورد اختلاف قره باغ که باعث تنش ۲۰ ساله میان دو کشور شده به گفتگو پرداخت.

دیمیتری مدودیف، رئیس جمهور روسیه، نیز که در ماه اوت بر جنگ روسیه با گرجستان نظارت داشت این بار در این گفتگوی صلح نقش میانجی را ایفا کرد.

طبق این بیانیه مشترک،....

ovsharli — Fri, 07 Nov 2008 15:50:00 GMT

مطرح شدن جدی مساله قارا باغ

ماشااله رزمی

دیمیتری مدودوف رئیس جمهور روسیه روز بیست یکم اکتبر بعد از دیدار با سرژ سرکسیان رئیس جمهور ارمنستان در ایروان اعلام کرد که بزودی اجلاس سران آذربایجان ، ارمنستان وروسیه برای حل مساله قاراباغ درمسکو تشکیل می شود وی اضافه کرد که بعد از وقایع گرجستان همه متوجه شده اند که مسائل مناطق مورد اختلاف باید با نظارت بین المللی و از راههای صلح آمیز حل شود و اکنون سران آذربایجان و ارمنستان برای حل مناقشه قاراباغ علاقه نشان می دهند.

پیش از مدودوف نیز آنتونی فرید معاون وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده بود که قبل از پایان سال جاری روسای جمهور آذربایجان و ارمنستان برای حل مساله قاراباغ در آمریکا دیدار خواهند کرد .

حال این سئوال پیش می آید که چه عواملی باعث شده که آمریکا و روسیه برای طرح مساله قاراباغ بر یکدیگر پیشی بگیرند ؟

......

فاجعه ی خوجالی

ovsharli — Sun, 31 Aug 2008 19:18:08 GMT

8 شهریور 87 - 11:49

سازمان کنفرانس اسلامی فاجعه قتل عام خوجالی را به رسمیت شناخت

به گزارش خبرگزاری آران به نقل از روزنامه آزادلیق. بر اساس همین تصمیم تاریخ ۲۶ فوریه که روز فاجعه خوجالی می باشد بعنوان روز گرامی داشت کمک به قربانیان فاجعه در کشورهای عضو سازمان اسلامی تعیین گردید

Report of Amnesty international about Reza Daghestani, South Azerbaijani right activist, student and

ovsharli — Sun, 09 Mar 2008 18:47:34 GMT

Report of Amnesty international about Reza Daghestani, South Azerbaijani right activist, student and Journalist

PUBLIC AI Index: MDE 13/040/2008

6 March 2008

UA 58/08 Fear of Torture

IRAN Reza Daghestani (m), aged 27, Azerbaijani rights activist, student, journalist

Azerbaijani rights activist Reza Daghestani was arrested on 21 February 2008 at his family^s house in the city of Oroumiye. His house was searched and his computer, CDs, papers and books were confiscated, along with printouts of his newsletters. He is in danger of torture.

He called his family the following day to tell them he was being held in a detention centre belonging to the Ministry of Intelligence in Oroumiye. He may have been tortured to force him to provide information, as security forces searched his house a second time on 26 February and appeared to know where to find other papers and books. Reza Daghestani has had no access to a lawyer. His family, who are very religious, have been told he is accused of defamation of the Prophet. It is not clear what this accusation relates to, and there are fears that his family may have been told this so that they would withdraw their support for him. Amnesty International believes he is a prisoner of conscience held solely on account of his peaceful activities on behalf of Iranian Azerbaijanis.

His family tried to visit him on 25 February, but were not allowed. They have been told that Reza Daghestani will not be allowed to receive visits until at least 10 March.

Reza Daghestani is the editor of a student newsletter, Chamlibel, published in both Azerbaijani Turkic and Persian and he has written for several other publications. His other activities have included starting a series of Azerbaijani Turkic classes in the town of Naghadeh and establishing groups to organize peaceful demonstrations in the province of West Azerbaijan in connection with International Mother Tongue Day, 21 February.

He was a member of the committee of a campaign group called Urmu Azerbaijan Sesi, which actively supported several would-be candidates from Oroumiye who all were disqualified from standing for the Majles (parliament) elections to be held on 14 March. Urmu Azerbaijan Sesi issued a public statement objecting to the “unfair and undemocratic disqualification of its candidates”. Amnesty International believes his arrest is connected to some or all of these peaceful activities.

BACKGROUND INFORMATION

Iranian Azerbaijanis speak a Turkic language and are mainly Shi^a Muslims. The largest minority in Iran, they live mainly in the north and north-west of the country, and in the capital, Tehran. Many Iranian Azerbaijanis demand greater cultural and linguistic rights, including implementation of their constitutional right to education in Azerbaijani Turkic. Article 15 of Iran^s Constitution states that Persian is the official language of Iran and that “official documents, correspondence and texts, as well as textbooks, must be in this language and script.” It adds that “the use of regional and tribal languages in the press and mass media, as well as for teaching of their literature in schools, is allowed in addition to Persian.”

A small minority want Iranian Azerbaijani provinces to break away from Iran and join with the Republic of Azerbaijan. In recent years the authorities have grown increasingly suspicious of Iran^s minority communities, many of which are situated in border areas, and have accused foreign powers such as the US and UK of stirring unrest among them. Those who seek to promote Azerbaijani cultural identity and linguistic rights are often charged with vaguely worded offences such as "acting against state security by promoting pan-Turkism".

RECOMMENDED ACTION: Please send appeals to arrive as quickly as possible, in English, French, Arabic, Persian or your own language:

- calling on the authorities to release Reza Daghestani immediately and unconditionally, as Amnesty International believes he is a prisoner of conscience, held solely on account of his peaceful activities on behalf of the Iranian Azerbaijani community

- seeking assurances that Reza Daghestani is not being tortured;

- urging the authorities to allow Reza Daghestani immediate and regular access to his family and a lawyer of his choice, and to any medical treatment he may require;

- reminding the authorities that the use of confessions extracted under duress is prohibited by Article 38 of the

constitution of Iran.

APPEALS TO:

Leader of the Islamic Republic

His Excellency Ayatollah Sayed ^Ali Khamenei, The Office of the Supreme Leader

Islamic Republic Street - Shahid Keshvar Doust Street

Tehran, Islamic Republic of Iran

Email: info@leader.ir

Salutation: Your Excellency

Minister of Intelligence

Gholam Hossein Mohseni Ejeie

Ministry of Intelligence, Second Negarestan Street, Pasdaran Avenue, Tehran, Islamic Republic of Iran

Salutation: Your Excellency

Head of the Judiciary

Ayatollah Mahmoud Hashemi Shahroudi

Ministry of Justice, Ministry of Justice Building, Panzdah-Khordad Square, Tehran, Islamic Republic of Iran

Fax: +98 21 3390 4986 (please keep trying)

Email: info@dadgostary-tehran.ir (In the subject line write: FAO Ayatollah Shahroudi)

Salutation: Your Excellency

COPIES TO:

President

His Excellency Mahmoud Ahmadinejad

The Presidency, Palestine Avenue, Azerbaijan Intersection, Tehran, Islamic Republic of Iran

Email: dr-ahmadinejad@president.ir

via website: www.president.ir/email

Salutation: Your Excellency

Speaker of Parliament

His Excellency Gholamali Haddad Adel

Majles-e Shoura-ye Eslami, Baharestan Square, Tehran, Islamic Republic of Iran

Fax: +98 21 3355 6408

Email: hadadadel@majlis.ir

Salutation: Your Excellency

and to diplomatic representatives of Iran accredited to your country.

PLEASE SEND APPEALS IMMEDIATELY. Check with the International Secretariat, or your section office, if sending appeals after 17 April 2008

قاراباغ و فاجعه خوجالی

ovsharli — Thu, 21 Feb 2008 16:41:49 GMT

قاراباغ و فاجعه خوجالی

واحید قاراباغلی
آذربایجان بدلیل برخورداری اش از منابع زیرزمینی و روزمینی غنی و همچنین موقعیت ژپولتیک و استراتژیک اش همواره مورد توجه قدرتهای بیگانه و استعمارگر بوده است.ازاینرودر طول تاریخ به حوادث مختلف معروض مانده و یا حرکت های مختلف در آن روی داده است. در نتیجه این حوادث و اتفاقات آذربایجان ضربه های سنگین را متقبل شده و از سوی قدرتهای بیگانه مورد تجزیه قرار گرفته شده است. دولت و حکومت روسیه از جمله آن قدرتها می باشند. روسها به خوبی می دانستند که نهایتا" روزی مردم این سامان برای استقلال و آزادی وطن خود اقدام خواهند کرد به همین منظور در صدد چاره جویی و پیشگیری برآمدند از سوی دیگر روسیه برای دسترسی به آبهای آزاد و همچنین برای مقابله با امپراطوری تورک و مسلمان عثمانی درصدد آن برآمد که در منطقه قفقاز برای خود محافظ وستونهای را بیافریند تا منافع روسیه در این منطقه برای همیشه تضمین گردد. به همین منظور می بایست دولت مسیحی و طرفدار روسیه در منطقه قفقاز تاسیس می شد. ارامنه و کولی ها تنها ملتهای غیر مسلمان این منطقه بودند که از خود دولتی نداشتند در موقعیت اقلیت بوده و شرایط و جمعیت لازم برای دولت را دارا نبودند. تصمیم بر آن شد که تعداد زیادی از ارامنه ساکن روسیه,ایران,ترکیه,لبنان و سوریه و...به برنامه ریزی روسها به ایروان این شهر تاریخی آذربایجان و مناطق مجاور آن کوچ داده شوند تا ارامنه از لحاظ تعداد تقویت گردد. پس برای نیل به این اهداف در دوران حکومت های مختلف سعی در کم رنگ کردن نقش مسلمانان در قفقاز بر آمد. بدینسان در طول قرون اخیرا روسها بتدریج ارامنه ساکن در نقاط مختلف امپراطوری تزاری و همچنین دیگر کشورهای را برای سکونت در سرزمین قاراباغ به آنجا کوچ دادند تا نهایتا توانستند نسبت ترکیب جمعیتی را به نفع ارامنه تغییر دهند. در واقعیت ارامنه قاراباغ در طول تاریخ تا قرن نوزدهم اقلیت نا چیز قاراباغ را تشکیل می دادند. در نتیجه تداوم سیاسیت های روسیه تزاری ترکیب جمعیتی منطقه دستخوش تغییراتی قرار گرفت. در تغییر این ترکیب جمعیتی ارامنه در خاکهای مسلما نان ساکن شدند و در نتیجه وحمایت مادی و معنوی دولتهای بزرگ روس و انگلیس وبا اندیشه های ماکیاولی" ارمنستان بزرگ" دو حزب خینچاق و داشناک تشکیل شد. حزب های شکل گرفته بر اساس حمایتهای که از این دولتها می شدند فعالیتهای خود را با ترور و وحشت در داخل مرزهای عثمانی و قفقاز و خاکهای آذربایجان جنوبی آغاز کردند. روسیه تزاری بعد از اشغال دربند ,شهرهای شکی,گنجه و دیگر شهرهای آذربایجان را اشغال نمود. جواد خان خان گنجه در مقابل روسها مقاومت جانانه ای از خود نشان داد ولی نهایتا توسط روسها به شهادت رسید و گنجه در ژانویه سال 1804 به اشغال در آمده و روسها در سال 1805 پس از اشغال قره باغ ابراهیم خان خان قره باغ را مجبور به امضای سندی کردند که بر اساس آن وی ظاهرا" داوطلبانه الحاق قره باغ به خاک روسیه را می پذیرد که در واقع اینگونه نبود و وی برای امضای سند تحت فشار قرار گرفته بود که نتیجه آن منجر به آغاز جنگ معروف ده ساله ایران و روسیه گردید که با امضای عهد نامه های گلستان در سال 1813 و ترکمنچای 1828 بین دو کشور و الحاق اراضی شمالی رود ارس (آراز) به قلمرو امپراتوری روسیه خاتمه می یابد. تا زمان عقدعهد نامه های ترکمن چای و گلستان بیشتر اهالی قاراباغ را تورکهای آذربایجانی تشکیل می دادند. بر اساس آماری که روسها به سال 1832 داده اند 68./. درصد آذربایجانی و 32./. درصد ارامنه و دیگر ملتها نفوس قاراباغ را تشکیل می دادند. بعد از جدا شدن قفقاز از ایران روسها سعی کردند تا با سرعت بیشتری نسبت جمعیتی قفقاز را بر ضد مسلمانان تغییر دهند. و همچنین در جنگهای بین ایران وروسیه............

مـردم ، فـراتـر ا ز نـخـبـگا ن

ovsharli — Tue, 12 Feb 2008 18:40:15 GMT

مـردم ، فـراتـر ا ز نـخـبـگا ن

حرکت ملی آذربایجان ، علیرفم تلاشهای همه جانبه ای که برای رادیکال نمودن آن صورت می پذیرد ، هنوز هم به مسیر مدنی خویش ایمان داشته و در آن مسیر به ادامه راه می پردازد . این حرکت که با فاکت های مختلف آن تعریف میگردد ( مختلف نه به معنای اختلاف دار بلکه به معنای چئشیدلی ) چنان واضح و صریح اعلام مواضع و طریق مینماید که حتی کند فهم ترین و پرعنادترین مخاطب را مجبور به قبول حق و حقیقت مینماید .

اجماع تمامی فازهای حرکت ملی در یک جهش اولیه ، برای آزمودن راه های رفته ، موفق مینماید . راز این موفقیت تنها و تنها در ایده ها و آماج های یک سویه ء مردمان در حرکت است . زمانی که مردم همگی میدانند چه میخواهند و چه میکنند ، بالطبع همگی به نتیجه این خواستن و این فعل واقف هستند . تاریخ ملل مملو از جهش هایی است که یا آنها را به پیش برده است و یا به قهقرا سوق داده است . در تمامی این جهش ها دو طیف ( نخبه و عوام ) ثبت بلا منازع است . در جهش هایی که نخبگان پیش رو و راهنما بوده اند ، کم و بیش موفقیت هایی حاصل شده است و هرگاه نخبگان به معامله نشسته اند سهم مردم نادیده گرفته شده است و نخبگان بدون مردم کمتر توانسته اند به ایده نهایی یک جهش دست یابند . و آنگاه که مردم پیش تر از نخبگان در حرکت بوده اند ، معمولا با یک آنارشیسم ، کل حرکت را به باد داده اند .

اما استثناهای تاریخی هم در این مورد وجود دارد ........

Qarabağ

ovsharli — Mon, 11 Feb 2008 16:47:18 GMT

Qarabağ getsə əgər

Məni udsun qara torpağ, Qarabağ getsə əgər,
Yoxdur haqqım mən olum sağ, Qarabağ getsə əgər.

Nə qədər qız-gəlinim düşdü əsir göz görəsi,
Yaz mənim qəbrimə alçaq, Qarabağ getsə əgər.

Dərd vətən dərdidi, bağ dərdi çəkənlər alacaq,
Özgə bir yerdə gözəl bağ, Qarabağ getsə əgər.

Qorxudar bir gecə vallah səni xalqın qəzəbi,
Yetməz imdadına çildağ, Qarabağ getsə əgər.

Oxuyub tarixi bir gün nəvələrmiz deyəcək,
Bizə min tən ilə qorxaq, Qarabağ getsə əgər.

Oynasaq erməninin işvə-nazıynan yenə biz,
Qoyacaq çox yerə barmaq, Qarabağ getsə əgər.

Girəcək tayqulağın qəbrinə tuş çaldıracaq,
Deyəcək bizdədi Arsağ, Qarabağ getsə əgər.

Qatılır gah vəhabiylə xristian bu işə,
Atmaq üçün təzə qarmaq, Qarabağ getsə əgər.

Belə sirli və müəmmalı gedişnən, Pünhan,
Ümid Allahadır ancaq, Qarabağ getsə əgər